diastole

definitie

De diastole (Grieks "de expansie") is de ontspannings- en vullingsfase van de hartkamers (Ventrikel). Het is in tegenstelling tot systole (spanning- en uitdrijvingsfase van het hart) en dient ter voorbereiding ervan. De vulfase tijdens diastole wordt gevolgd door de uitdrijvingsfase in systole.

Structuur van de diastole

Over het algemeen begint de diastole met het ontspannen van de ventriculaire spieren en het gelijktijdig sluiten van de twee pocketkleppen als verbinding met de grote slagaders. Het bloed uit de atria kan dus niet rechtstreeks in de grote slagaders stromen, maar wordt eerst in de twee kamers verzameld. In het ECG is diastole de fase tussen het einde van de T-golf en het begin van de Q-golf. Nauwkeuriger gezegd, de diastole is verdeeld in 4 verschillende fasen:

  • De ontspanningsfase, ook wel isovolumetrische relaxatie genoemd, is de periode onmiddellijk nadat de hartkamers samentrekken. In deze fase zijn zowel het zeil als de zakflappen gesloten. Deze fase wordt weergegeven in het ECG tussen het einde van de T-golf en het midden van het TP-segment. De relaxatiefase aan het einde van de systolische uitstroom is te zien in het echocardiogram.
  • Dit wordt gevolgd door de vroege vulfase, ook wel actieve diastole genoemd. De twee hartkamers (Ventrikel) zuig het bloed uit de boezems door de open klepbladkleppen. In het ECG wordt deze fase gevonden tussen het midden van het TP-segment en het begin van de P-golf. In het echocardiogram wordt deze fase weergegeven door de E-golf.
  • Diastasis wordt ook gedeeltelijk meegeteld als onderdeel van de vroege vulfase. In het ECG wordt het weergegeven door de P-golf, in de echo door de fase tussen de E-golf en de A-golf.
  • Dit wordt gevolgd door de late vulfase. Hier trekken de twee atria samen tot ze ontspannen en de twee kamers volledig gevuld zijn. De klepbladkleppen tussen het atrium en de ventrikel sluiten weer om te voorkomen dat het bloed terugstroomt in de atria en de uitdrijvingsfase kan beginnen. In het ECG wordt deze fase weergegeven door het P-R-segment, in de echo is dit de A-golf. Nu zijn de twee kamers gevuld met bloed en de uitwerpfase (Systole) kan beginnen.

Diastole te laag

Van de lagere normale waarde voor diastole (meer precies: de diastolische bloeddruk) ligt bij 60-65 mmHg. Als de gemeten bloeddrukwaarde voor de diastole lager is, d.w.z. als de diastole te laag is, spreekt men van Hypotensie (lage bloeddruk).
Een lage waarde voor de diastole levert in de regel nauwelijks problemen op, omdat de diastolische bloeddrukwaarde voor de bloedtoevoer naar de organen nogal ondergeschikte rol Toneelstukken.
Er komt een symptoomvrije lage bloeddruk vooral bij jonge meisjes en vrouwen voor, maar kan ook deel uitmaken van een eetstoornis of een zwangerschap optreden.

Deze vorm van lage bloeddruk staat bekend als primaire hypotensiedie onschadelijk is en geen directe organische oorzaak heeft. Men gelooft dat vooral erfelijke factoren en Milieu invloeden spelen een rol bij primaire hypotensie. Er zijn zelfs wetenschappelijke gegevens die aantonen dat de diastole permanent laag is Levensduur positief beïnvloed.

In de secundaire hypotensie aan de andere kant kan dat organische oorzaak ontdekken dat de te lage diastole een symptoom is van een bestaande ziekte. Redenen voor een te lage diastole kunnen b.v. Hart-en vaatziekten, een Hypothyreoïdie, een chronische Bloeden of zeker Medicatie worden.

Een bijzondere vorm van een te lage bloeddruk met een te lage diastole is de zogenaamde orthostatische hypotensie. Het gebeurt bijvoorbeeld te snel opstaan ​​zorgt ervoor dat er een grote hoeveelheid bloed in de benen zaktwaardoor de hersenen gedurende korte tijd zonder bloed komen te zitten. Deze vorm van diastole die te laag is, wordt uitgedrukt door een Zwart worden voor de ogen, hoofdpijn en duizeligheid. Normaal gesproken kan deze vorm van hypotensie onder controle worden gebracht door langzaam op te staan ​​en voldoende water te drinken, maar wanneer het in de zomer warm en uitgedroogd is, kan deze vorm van hypotensie vaker tot flauwvallen (kort bewustzijnsverlies) leiden.

Diastole te hoog

Van een te hoge diastole (preciezer: diastolische bloeddruk) men spreekt wanneer de lagere bloeddrukwaarde permanent boven 90 mmHg is gemeten. Deze vorm van hypertensie kan optreden in combinatie met een te hoge systole of op zichzelf. In het tweede geval spreekt men van één geïsoleerde diastolische hypertensie. Zijn zowel de diastole als de Systole te hoog, is 90% van de tijd primaire hypertensie zonder herkenbare organische oorzaken, die natuurlijk met medicatie moeten worden gestopt vanwege de te vrezen gevolgen op lange termijn. Als alleen de diastole te hoog is en de systole normale waarden vertoont, kan dit duiden op een Vroege vorm van hoge bloeddruk maar kan ook een verwijzing zijn naar een secundaire hypertensie wees dat precies dat Symptoom van een onderliggende ziekte vertegenwoordigt. Voorbeelden van ziekten die overmatige diastole kunnen veroorzaken, zijn er één Nierarteriestenose, verschillende hormonale ziekten en Bindweefselaandoeningen.

Hoe kan ik mijn diastole verlagen?

Tot op heden is er weinig bekend over de achtergrond van een geïsoleerde stijging van de diastolische bloeddruk.
Soms een Hypothyreoïdie (Hypothyreoïdie) kan worden geïdentificeerd als de oorzaak, zodat het controleren van de schildklierwaarden als onderdeel van een bloedtest behoorlijk nuttig kan zijn als dit nog niet is gedaan.
Als dit niet het geval is, kan medicamenteuze therapie worden toegepast antihypertensiva zoals drainagetabletten (Diuretica), ACE-remmers, en Bètablokkers plaatsvinden, zoals het geval is met een algehele verhoogde bloeddruk.
Vooral de bètablokker nebivolol kan hierbij behulpzaam zijn, omdat het een vaatverwijdend effect heeft.

Bovendien is het zowel van toepassing op diastolische hoge bloeddruk als op hoge bloeddruk in het algemeen Verandering van levensstijl ondernemen.
De eerste prioriteit is gewichtsvermindering of gewichtsnormalisatie. Idealiter wordt een BMI van 25 kg / m² nagestreefd.
Ook een Dieet veranderen in de zin van zoutarm en vetarm eten en stoppen met roken dragen veel bij aan het normaliseren van de diastolische bloeddruk.
Ten slotte moet ervoor worden gezorgd dat voldoende beweging (en vooral duursporten). Als deze maatregelen effectief worden geïmplementeerd, kan het zelfs mogelijk zijn dat medicamenteuze therapie achterwege blijft.

Uitgebreide informatie vindt u op: Hoe u uw diastole het beste kunt verlagen